Katitikan

Gikan sa Wikipedia, ang gawasnong ensiklopedya

Ang literal nga kahulogan sa literatura kun katitikan mao ang "kahibalo sa mga sulat kun sinulat", apan ang termino sagad nagpasabot sa koleksiyon sa mga teksto, diin sa kultura sa Kasadpan sagad prosa, nga mahimong piksiyon ug di-piksiyon, dula (drama sa tablado), ug balak. Sa daghang bahin sa kalibotan, gilakip usab sa literatura ang mga teksto nga dili lang sinulat apan binaba (oral) usab, sama sa epiko, leyenda, mito, ug mga porma sa binaba nga pamalak.

Dibisyon sa katitikan[usba | edit source]

Ang katitikan mao ang labing pinong ekspresyon sa tawo nga gihulad pinaagi sa pulong, sinulat man kun binaba, sa pamaagi sa katahom ug arte.

Ang katitikan gibahin sa duha ka dagkong hugpong. Kini mao ang prosa ug balak. Bisan tuod kon dunay duha ka dibisyon ang katitikan nga managlahi apan malisod uyamot ang pagbadlis og linya niining duha. May mga elemento sa balak nga anaa sa prosa samtang may mga elementong prosa nga anaa sab sa balak. Apan mas ulhing nabatid sa tawo ang prosa kay sa balak. Giingon nga ang balak maoy kinaunahan sa tanang dibisyon sa katitikan.

Tan-awa usab[usba | edit source]