Pinulongang Latin

Gikan sa Wikipedia, ang gawasnong ensiklopedya

Linatin o Latin (lingua Latīna, paglitok [laˈtiːna]) usa ka karaan nga pinulongang Indo-Uropeyo nga gisulti sa Karaang Roma. Kini ang de facto nga pinulongang internasyonal sa siyensiya ug pagtuon sa tunga-tunga ug kasadpang Uropa hangtod siglo 17. Pinaagi sa panakop nga Romano, ang Linatin nasabwag sa Mediteranyo ug sa dakong parte sa Uropa. Miebolb kini sa mga pinulongan nga gisulti sa Pransiya, Italya, Romania, ug sa peninsula Iberica, ug hangtod sa mga kolonya sa maong mga nasod. May duha ka klase sa Linatin: ang Linatin nga klasikal , ang porma nga gigamit sa balak ug prosa, ug ang vulgar Latin, ang ngalan sa mga diyalekto sa Linatin, hangtod nanaglahi ngadto sa mga pinulongang Romanse. Human sa paghugno sa Kasadpang Imperyong Romano ug sa paglabaw sa Simbahang Katoliko, ang Linatin nahimong pinulongan sa simbahan (ecclesiastical language) ug mao ang lingua franca sa nakatuon nga sosyedad sa Kasadpan.