Jump to content

Andrés Bonifacio

Gikan sa Wikipedia, ang gawasnong ensiklopedya
Andrés Bonifacio
Si Bonifacio niadtong 1896
Gihimugsû
Namatay10 May 1897(1897-05-10) (panuígon 33)
Maragondon, Cavite, Captaincy General of the Philippines, Spanish Empire
Hinungdan sa kamatayonExecution
BangkaaganSelf-educated
Partídu sa politikaLa Liga Filipina
Katipunan
Asáwa/bánaMonica (k. 2024)
Gregoria de Jesús (k. 1893)
(Mga) Anak1
Pirma
Alang sa ubang gamit, tan-awa ang Bonifacio (pagklaro).

Si Andrés Bonifacio y de Castro (Nobiyembre 30, 1863Mayo 10, 1897), anak nila Santiago Bonifacio ug Catalina de Castro, mao ang usa ka Pilipinong lider nga rebolusyonaryo ug usa sa mga nangunang rebelde sa Rebolusyong Pilipino batok sa Espanya. Giila siya isip "Amahan sa Rebolusyong Pilipino" ug usa sa labing impluwensyal nga nasodnong bayani sa Pilipinas. Usa ka freemason, si Bonifacio ang nagpundar sa Katipunan ang organisasyon nga mipasugod sa kagawasan sa Pilipinas.

Si Bonifacio usa sa duha ka di-opisyal nga nasodnong bayani sa Pilipinas.[1]

Mga reperensiya[usba | usba ang wikitext]

  1. Sumala sa http://www.sunstar.com.ph/cagayan-de-oro/local-news/andres-bonifacio-never-forgotten-hero Archived 2010-12-01 at the Wayback Machine, "Despite the lack of any official declaration explicitly proclaiming them as national heroes, Rizal and Bonifacio remain admired and revered for their roles in Philippine history. Heroes, according to historians, should not be legislated. Their appreciation should be better left to academics. Acclamation for heroes, they felt, would be recognition enough."