Constantino ang Bantogan

Gikan sa Wikipedia, ang gawasnong ensiklopedya
Ulo sa estatuwa ni Constantino didto sa Mga Museyong Kapitolino.

Si Flavius Valerius Aurelius Constantinus (Pebrero 27, 272 – Mayo 22, 337), mas nailhan isip Constantino I, Constantino ang Bantogan, o San Constantino (alang sa mga Silangang Ortodokso, Oryental nga Ortodokso, ug Bizantinong Katoliko nga mga Kristiyano), mao ang Emperador sa Roma gikan niadtong 306 hangtod sa iyang kamatayon. Mas giila isip labing unang Kristiyanong Emperador, iyang gihatagn ang mga Kristiyano sa kagawasang pangrelihiyon ubos sa Edikto sa Mila niadong 313 (uban sa iyang ko-emperador nga si Licinius).

Sa liturhikal nga kalendaryo nga Bizantino, nga gisunod sa Simbahang Silangang Ortodokso ug sa mga Silangang Simbahang Katoliko, si Coonstantino ug ang iyang inahan nga si Elena gitala isip mag santos. Bisan og wala soya giapil sa talaan sa mga santos sa mga Simbahang latin, siya gipasidunggan ubos sa titulo nga "Bantogan" alang sa iyang mga natampo sa Kristiyanismo.

Si Constantino maoy mipatubo sa riyegong lungsod sa Bizantiyum ngadto sa usa ka dakong residensiyang imperyal, ang Constantinople, nga maoy iyang gihimong ulohang dakbayan sa imperyong Bizantino.

Sa Pilipinas, si Constantino giila sa Simbahan kuyog sa iyang inahan nga si Elena matag Mayo sa kasaulogan sa Santacruzan, diin gire-enact ang pagdiskubre ni Elena sa matuod nga krus.