Ignacio de Loyola

Gikan sa Wikipedia, ang gawasnong ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Ignacio de Loyola
Si San Ignacio de Loyola, tagtukod sa Kapunongan ni Jesús

Si San Ignacio de Loyola (Binasko: Loiolako Inazio), ang na-gambalay sa spirituhanon nga libro nga gi-ulohan “ Spirituhanon nga Pagbansay” o “Spiritual Exercises” og naila usab nga kinunsaran nga spirituhanon nga giya ( gifted spiritual director), gisaysay ni Papa Benedicto XVI nga usa ka “tawo sa Dios, nga mihatag pag-una sa luna sa iyang kinabuhi ngadto sa Dios… usa ka tawo sa pag-ampo.” Si San Ignacio di Loyola may kasibot og ma-abtikon usab nga nakigbatok sa mga protestante og mihimo sa makanunayon og way puas nga pagpanalipod batok sa mga ka-atbang sa Simbahan nga Katoliko. Nahimong beato og unya gituboy ngadto sa altar sa kadungganan sa mga santos ( canonized saint) niadtong Marso 12, 1622. Ang adlaw sa iyang kapistahan gisaulog sa Simbahan matag ika-31 sa Hulyo. Nahimo usab nga patron sa Guipùzcoa og sa mga Kahugpongan sa mga Jesuits.

Tan-awa usab[usba | usba ang wikitext]